╬ ALONE'S WOLF ╬

ก่อนงานโคโคโระ
ได้คุยกับโอมุไว้ว่าจะไปไพรเวทกัน
ตอนนั้น รู้แต่ว่า อยากไพรเวทรีบอร์นม๊ากมาก XD
แล้วแน่น๊อนนนน
อยากถ่ายคู่โปรดหนะเซ่ ยามะฮิบะไงหละ!!!
บางคนอาจจะสงสัยว่าไอหยกจิ้นคู่นี้ได้ไง 555
ชอบไปแล้ว ทำไงได้ กร๊ากกก
คู่แรกที่ชอบในรีบอร์นก็ ยามะโกคุ ต่อมาก็ รีบอร์นแรมโบ้
แล้วก็มาที่ ยามะฮิบะนี้แล

แต่ไพรเวทคนเดียวก็เปล่าเปลี่ยวใจ
เลยขอโอมุเอาเพื่อนไปด้วยซัก 1-2 คน
แล้วก็ได้ยาโอมาเป็นสีนะให้ แล้วก็กิ๊กกิ๊กมาเป็นฮิบะ
แต่ติดต่อกิ๊ก ๆ ไม่ได้เลย
ตอนแรกฝากยาโอไปบอก แต่ก็ไม่เจอ
ต่อมา ฝากพี่พีชไปบอก แต่ก็ไม่ได้เจอเช่นกันหละมั๊ง?
สุดท้าย ไปงานโคโคโระ เลยถามหาว่ากิ๊ก ๆ มาเปล่า? เพราะอยากคุยให้รู้แน่นอนว่าคอสให้ได้ไหม? (ไม่งั้นฉันอาจจะเปลี่ยนตัวคอสแบบทันด่วน 555)

แต่สุดท้ายแล้ว กิ๊ก ๆ ก็โอเค (ขอบคุณมากนะฮ๊า)
เลยนัดวันเวลาให้พร้อมที่จะไปไพรเวทกัน
นัดกันไว้ 10 โมงวันอังคาร

พอมาวันจันทร์ หยกก็ออกไปนอกบ้าน เพื่อที่จะซื้อเสื้อสูทไปคอส
แต่ว่า ร้านเจ้าประจำที่ซื้อ ดัดไม่มีสูทสีกากี *สครีม*
เลยโทรไปหายาโอ แล้วบอกว่า มันหาซื้อไม่ได้ง่ะ?
เลยกะจะเปลี่ยนคอสสเวทเตอร์กัน (จะออกลุคนี้มาเล่มหลังๆ นะฮ๊า)
แต่สุดท้าย ก็หาสเวทเตอร์สีดำ (หรือกลม) แบบล้วน ๆ ไม่ได้
จริง ๆ มันก็เจอแบบสีดำอะนะ แต่มันแฟชั่นม๊ากมาก
กลัวไม่โดนใจยาโอ เลยไม่เอาดีกว่า เสียว
สุดท้าย ก็โทรคุยกับยาโอว่าจะตัดสูทวันเดียวได้ ได้ไหม?
แล้วยาโอเลยโทรไปถามป้าอ้วนให้ 555
สุดท้ายแล้ว ป้าก็โอเค เลยเรียกยาโอออกมาจากบ้านไปพาหุรัดกัน โก๊!!!!

เจอกันที่อนุเสาวรีย์ตอนกี่โมงจำไม่ได้แล้ว บ่ายกว่า ๆ ได้มั๊ง?
แล้วก็ต่อรถไปพาหุกันอย่างทุรักทุเร เพราะยาโอจำทางลงไม่ได้ หยกเองก็ไม่เคยไปพาหุทางนี้ด้วยหนะสิ
ขณะนั่งรถไป ก็เมาส์เรื่องรีบอร์นกันอย่างสนุกสนาน 5555
ในที่สุด ก็ลงป้ายอย่างสวัสดิภาพ!!!
ต่อมา พอลงเสร็จ ไอหยกงง อยู่ไหนหละเนี๊ยะเรา กดโทรศัพท์ไปหาสา แต่ก็วางสายไปก่อน เพราะว่าเห็นป้ายคิคุย่า เลยจำได้แล้วว่าตัวเองอยู่ที่ไหน
เดินย้อนกลับไปพาหุ ไปซื้อผ้า แล้วก็เอาผ้ามาส่งให้ป้า
ป้าบอกว่า เสร็จคงประมาณทุ่มได้ หยกกับยาโอเลยกะไปเดินเล่นกันแถว ๆ นั้น (มีอะไรให้เดินยกเว้นสำเพงกับพาหุหละ? 555)
เดินไปเรื่อย ๆ ไปดูตุ๊กตานก แล้วก็วิก
สุดท้าย ไอหยกก็ติดตังค์ยาโอ 5555 (จนอีกแล้วฉัน ปัจจุบันก็จนอยู่แล้ว *กรีดร้อง*)
ตอนที่เดินไป ก็มาคิดได้ว่า ถ้าดึกขนาดนั้น ไปค้างบ้านยาโอเลยแล้วกัน
เลยให้ยาโอโทรไปบอกหม่าม๊าที่บ้าน พอโอเค ก็เลยกลับบ้านไปเอาเสื้อผ้ากับยาโอ

พอมาถึงบ้านค้น ๆ ของ แล้วเพิ่งมารู้ตัวว่า...
หวี หวีวิกมันหายไปแล้ว =[]= (ใครเจอ ช่วยเอามาคืนทีเหอะ)

นั่งจ๋องเล่นอยู่ที่บ้านไปเรื่อย ๆ เปิดโน้นเปิดนี้ดู
และแล้วป้าก็โทรมาบอกว่าชุดเสร็จแล้ว (ก๊อดดดด ฉันยังอยู่บ้านอยู่เลย)
ตอนนั้น 5 โมง 5.30 ได้ แล้วก็เลยออกจากบ้านไป
ตอนนั้น ฝนตก ลมแรกอย่างรุนแรง ร่มแทบพัง
ถึงพาหุ น้ำก็เอ่อล้นไปหมด
ไปรับชุดเสร็จ จ่ายตังค์ ชุดแอบแพงกว่าที่คิด (เยอะ) จากไม่มีเงินอยู่แล้ว เลยไม่มีหนักกว่าเดิม *ตัวฟีบ*
รับเสร็จ ก็เดินทางไปบ้านยาโอต่อ
พอถึง ก็หม่ำ ๆ แล้วก็หลับตรงโซฟา
ตอนนั้น รู้แต่ว่า ง่วงมากถึงมากที่สุด เพราะว่า วันนั้นตอนเช้านอนตอนแปดโมงได้ (กะไปประตูน้ำบ่าย) แต่พี่ดัดโทรมาปลุกบอกให้ไปทำเรื่องย้ายทะเบียนบ้านหนะสิ =[]=/
เลยต้องออกจากบ้านเร็ว (ยังหลับไม่กี่งีบเอง)
หลับไปตื่นบ้าน เดินไปเดินมา หลับต่อ สุดท้าย
ไม่ไหวแล๊วววววววววววววว ง่วงงงงงงงงง
เลยให้ยาโอพาไปที่ห้องนอน แล้วก็อาบน้ำนอนอย่างมีความสุข
แต่ขณะที่หลับ ก็โดนคนโทรมาปลุกจนได้ (ปลุกว่าพี่เกตมาไม่ได้)
รู้แต่ว่างัวเงีย ไม่อยากพูดอะไรมาก จำได้ว่าตัวเองพูดอยู่ไม่ถึง 10 คำ
"อือ อืม เปล่า อืม อืม" ราว ๆ นี้
ตอนกลางคืนกลางดึก ก็ออกจะงัวเงียเล็ก ๆ ครึ่งหลับครึ่งตื่น คิดเรื่องไม่ดีเท่าไหร แต่เอาเป็นว่า สุดท้ายก็ไม่มีอะไรนั้นแหละ 5555

ตื่นมาอีกทีตอน 8 โมงเพราะเสียงนาฬิกาปลุก แล้วก็ลงไปอาบน้ำแต่งตัว
พอทำอะไรเสร็จ ก็ 9 โมงต้น ๆ เห็นจะได้
หยกก็นั่งชิวไปเรื่อย แล้วก็ขออพอลโล่ยักษ์ยาโอมากิน อร่อยมาก *ล่องลอย* ไม่เคยคิดว่า จะได้กินเป็นรสสตอเบอร์รี่เป็นสตอเบอร์รี่ขนาดนี้ (งงไหม? 555)
แล้วก็ไปหม่ำ ๆ ข้าว กลับมาอีกที... 10 โมงซะแล้ว (ได้ข่าวว่านัด 10 โมง กร๊ากกก)

และแล้วก็ออกจากบ้านนั่งแทกซี่ไปสยาม (ขอบคุณยาโอที่จ่ายค่าเดินทางให้ *ซึ้ง*)
ช่วงเวลาเดินทาง ก็มีชิงที่โทรมาว่าไพรที่ไหน? กับโอมุที่โทรมาถามว่าถึงไหนแล้ว?
พอไปถึงก็ประมาณ 10.30 ได้เห็นโอมุกับเพื่อนนั่งรออยู่ (ขอโทษที่ทำให้รอนานนะฮ๊า)
เลยให้ยาโอโทรไปเร่งกิ๊ก ๆ แล้วหยกก็โทรไปหาชิงว่าอีกกี่นาทีถึง
ต่อมา คิคุก็ตามมา ซักพัก ชิงก็มา แต่แล้วคิคุก็ไปรับสาน้อย เพราะป่วยกระทันหันแล้วสุดท้ายกิ๊ก ๆ กับคุบี้ก็มา

เลยย้ายพลไปยังสถานที่ถ่ายรูป
ครั้งนี้ ตั้งตีมไว้ว่า "ติวซ่อมของยามะและสึนะ" (กร๊าชชช)
ใจจริงอยากได้ห้องเรียน
แต่ใช้ห้องเรียนไม่ได้ ไอหยกเสียใจ
ภาพออกมาเลยเหมือนนั่งอ่านหนังสือในเวลาพักซะมากกว่า
เอาเถอะ *กำหมัด* อาจจะมีโอกาสหน้าอีก (เหรอ?)

ถ่ายไปเรื่อย ๆ เดินไปเรื่อย ๆ สุดท้ายก็ถึงฉากสุดท้ายที่จะมาถ่ายกัน
ก็คือเวริดเทรดนี้เอง!!!!
แต่ก่อนถ่ายภาพ ขอไปหม่ำ ๆ ก่อนละกัน 5555
เห็นชิงบอกว่า ที่มอสเบอร์เกอร์อร่อยมาก กินแล้วร้องไห้เลย 555 เห็นสายรุ้ง อะไรเงี๊ยะ
เลยยกพลไปหม่ำกันที่นั้น
แต่โอมุ คุบี้ แล้วก็เพื่อนโอมุ ไม่หิวมาก เลยไปกินแม๊คแทน

ที่เหลือ 6 คน เลยต่อแถวสั่งอาหารแล้วนั่งรอ
อาหารมาถึง *งับ* มันก็อร่อยดีนะ แต่ไม่ถึงขนาดร้องไห้เห็นสายรุ้งอะ 555555
(ชอบกินเบอร์เกอร์เป็นทุนเดิมอยู่แล้วด้วย)
กินไปเมาส์ไป โอ๊ย หนุกหนาน แทบจะไม่อยากทำอะไรเลย 55
ถ้ามีเงินแล้วเป็นพวกกินไม่อ้วนนะ... หึ เสร็จ.. (แต่พอดีไม่ใช่หนะสิ)

หม่ำเสร็จ ก็ขึ้นลงหาที่ถ่ายรูป สุดท้าย ก็ไปจบลงที่หน้าลานเซนเวิร์ด
เดี่ยวก็ถ่าย กลับไปนั่งเมาส์ ถ่ายต่อ นั่งเมาส์ต่อ ถ่าย นั่ง ถ่าย นั่ง อยู่อย่างงี้ 555
เป็นการไพรเวทที่ชิวมาก สนุกดี ไม่เครียด
พอ 6 โมง กิ๊ก ๆ กับคุบี้ก็แยกตัวกลับ
นั่งไปอีกแป๊บบบบบ ก็แยกย้ายกลับ มีหยก ยาโอ สา ที่เดินกลับมาสยามเพราะแวะซื้อการ์ตูน
หลังจากนั้นทุกคนก็กลับบ้าน

รถเมล์รอไม่นานเลย จริง ๆ น่าจะบอกว่า ยังไม่ทันรอก็มาแล้ว 555
แต่รถติดโครต แต่สุดท้าย ก็ถึงบ้านอย่างปลอดภัย เอวัง.....

ภาพแบบกี๊ฟ โหลดนานหน่อย ทนเอานะจ๊ะ

ท่าที่อยากทำมานาน...
วิ่งตามฮิบะริเนี๊ยะ 55555 สมปรารถนาซักที 555

ท่าจุ๊บที่ชอบที่สุด (จริง ๆ นะ) ณ ตอนนี้ XDDDD

คลิ๊ก สำหรับดูภาพอื่น <3
คลิ๊ก สำหรับคนที่ไม่ได้อยากดูแบบภาพgif

Special Thanks
- โอมุ เพื่อนโอมุ สำหรับการติดต่อเรื่องสถานที่และชวนไพรเวทคอส
- ยาโอ กิ๊ก ๆ ที่มาคอสด้วยกันมากมาย
- ชิง สา คิคุ คุบี้ ที่มาร่วมสนุกกันนะฮ๊า

Next Project!!!! ที่ยังไม่รู้ว่าเมื่อไหร..... 5555 (บอกเพื่อ?)